Deze blog is gebaseerd op het edito dat verscheen in Casa Prosa, April 2010, naar aanleiding van 10 jaar Casa Rosa.

Het is zo ver, Casa Rosa mag tien kaarsjes uitblazen. Tien jaar huis én thuis voor de Oost-Vlaamse holebi- en transgenderpersoon.

Het is niet alleen de tiende verjaardag van Casa Rosa, maar ook van mezelf, althans niet in letterlijke zin.
Tien jaar geleden zette ik mijn eerste stapjes in ‘het milieu’, voor mij een grote stap, maar bij Verkeerd Geparkeerd kwam ik goed terecht. Ik weet niet of iedereen zo vlot een datum kan plakken op zijn “eerste stapje” als ik, maar ik kan zeggen, het was op 23 maart 2000.

Samen met mij maakten toen een paar honderd mensen kennis met wat toen als het ‘Gentse holebi huis’ werd omschreven. Als nieuweling in het wereldje kreeg ik een schat aan informatie, kleine foldertjes, A5-flyertjes zelfs, nog vlug gekopieerd bij de copyshop om de hoek om voldoende mensen te kunnen informeren.

Ik heb nog steeds een aantal van die flyers, niet meer voor het grijpen, maar in een van de dozen die je niet uitpakt wanneer je verhuist, waarin herinneringen zitten aan momenten die belangrijk voor je waren. Iedereen heeft wel zo’n doos denk ik, hoe klein ook.

We zijn nu tien jaar later, en Casa Rosa is niet meer het ‘Gentse holebi huis’ maar ‘een huis en thuis voor de Oost-Vlaamse holebi- en transgenderpersoon’. Ik hoop dan ook dat we de komende tien jaar nog steeds mensen herinneringen kunnen bezorgen, die ze zich blijvend zullen herinneren.

Casa Rosa wil meer zijn dan die grote hoop bakstenen op de hoek van de Kammerstraat en de Belfortstraat. Casa Rosa is. Voor jullie, en vooral door jullie. Een huis en thuis, waar iedereen, homo, lesbisch, bi, transgender, hetero, of metroseksueel, zich thuis kan voelen, en zichzelf kan zijn.

Of je je nu net heel veel, of een klein beetje Casa Rosa voelt, doet er niet toe, ik wil je van harte uitnodigen op 27 maart om samen met mij en de volledige Casa Rosa crew de aftrap te geven van een spetterend tiende jaar.

Created by Online Education

Vandaag kwam zijn voorspelling die hij in “laat me” zo mooi formuleert uit.

R.i.p. Ramses

Ik zal ook wel een keertje sterven,
daar kom ik echt niet onderuit.
Ik laat mijn liedjes dan maar zwerven,
en verder zoek je het maar uit.